۲۰ اوت ۲۰۲۵ - مدیریت مؤثر بیماری های مزمن مانند دیابت و فشار خون بالا می تواند به طور قابل توجهی کیفیت زندگی سالمندان را بهبود بخشد، از بروز عوارض جلوگیری کند و طول عمر آن ها را افزایش دهد. با این حال، زمانی که درمان بیش از حد تهاجمی می شود، ممکن است بیش از آن که مفید باشد، زیان بار باشد.
هر روز، هزاران سالمند آسیب پذیر به دلیل مدیریت شدید این بیماری ها دچار آسیب می شوند- از جمله افت خطرناک قند خون یا فشار خون، مراجعات اورژانسی، بستری شدن، ناتوانی یا حتی مرگ. این آسیب ها قابل پیشگیری هستند و اغلب ناشی از مراقبت های پزشکی بیش از حد اما با نیت خوب می باشند.
با وجود دستورالعمل های روشن که مراقبت محتاطانه و فرد محور را- به ویژه برای سالمندان ضعیف و ساکنان خانه های سالمندان- توصیه می کنند، این عوارض همچنان به طور نگران کننده ای رایج هستند.
دکتر جوزف جی. اوس‌لندر، استاد پزشکی سالمندی در دانشکده پزشکی دانشگاه آتلانتیک فلوریدا، به همراه همکارش مقاله ای را در مجله انجمن سالمندی آمریکا منتشر کرده اند که خواستار تغییر فوری در نحوه حمایت و پاسخ گویی ارائه دهندگان خدمات درمانی است. آن ها معتقدند که پزشکان، پرستاران متخصص و دستیاران پزشک که داروهای دیابت و فشار خون تجویز می کنند باید به طور فعال تشویق شوند که از درمان بیش از حد از طریق معیارهای کیفی طراحی شده ی دقیق، اجتناب کنند.
دکتر اوس‌لندر، نویسنده ارشد مقاله، گفت: «این عوارض قابل پیشگیری، از جمله افت خطرناک قند خون و فشار خون، اغلب نتیجه مراقبت های پزشکی با نیت خوب هستند که سن، وضعیت سلامت یا امید به زندگی بیمار را نادیده می گیرند. ما به رویکردهایی بهتر نیاز داریم که به مراقبت مناسب و شخصی سازی شده پاداش دهند. این معیارها باید مراقبت ایمن، مبتنی بر شواهد و فرد محور را در اولویت قرار دهند، نه اهداف سخت گیرانه ای که می توانند آسیب زا باشند».
دکتر اوس‌لندر و دکتر مایکل واسرمن، نویسنده همکار و متخصص سالمندی در انجمن مراقبت بلندمدت کالیفرنیا، تأکید کردند که دستورالعمل های بالینی نقش حیاتی در جلوگیری از آسیب های ناشی از درمان مانند افت قند و فشار خون در سالمندان دارند.
در مورد دیابت، سازمان های بزرگی مانند انجمن دیابت آمریکا توصیه می کنند که اهداف قند خون برای سالمندان با سلامت ضعیف یا چند بیماری هم زمان، منعطف تر باشد(و سطحHbA1c هدف بالاتر در نظر گرفته شود)تا خطر هیپوگلایسمی کاهش یابد. با این حال، بسیاری از سالمندان آسیب پذیر همچنان بیش از حد درمان می شوند. دستورالعمل های به روز شده ی مراقبت بلند مدت نیز نسبت به رژیم های غذایی بسیار سخت گیرانه، انسولین با دوز متغیر بر اساس قند خون لحظه ای(sliding-scale insulin) و داروهای افزایش دهنده ی خطر هیپوگلایسمی، هشدار می دهند.
در مورد فشار خون بالا، چندین دستورالعمل اهداف متوسطی را توصیه کرده اند (سیستولیک بین ۱۳۰تا ۱۵۰)، حتی برای افراد بالای ۸۰سال. با این حال، از آنجایی که در بیشتر آزمایش های بالینی افراد دارای ضعف جسمانی یا ساکنان خانه های سالمندان حذف می شوند، پژوهشگران خواستار رویکردی شخصی سازی شده هستند که خطرات، مزایا و اهداف هر بیمار را با دقت متعادل کند.
پژوهشگران به مطالعه ی شناخته شده ی SPRINT اشاره کرده اند که نشان داده است کنترل تهاجمی فشار خون می تواند خطرات ناشی از پرفشاری خون را کاهش دهد. با این حال، این پژوهش تقریباً تمامی سالمندان آسیب پذیر از نظر پزشکی- از جمله ساکنان خانه های سالمندان و افراد مبتلا به دیابت، زوال عقل، سکته های مغزی پیشین یا بیماری های جدی- را از دامنه بررسی خود خارج کرده بود. بنابراین، نتایج آن ممکن است برای گروه هایی که بیشترین خطر را از درمان های شدید متحمل می شوند، قابل تعمیم نباشد.
در این مرور دکتر اوس‌لندر و دکتر واسرمن، چندین توصیه کلی و خاص ارائه داده اند که به نظر آن ها می تواند به کاهش بروز هیپوگلایسمی و افت فشار خون ناشی از درمان و عوارض مرتبط در سالمندان آسیب پذیر کمک کند.
برخی از توصیه های کلیدی آن ها عبارتند از:
· آزمایش درمان های جدید: بررسی داروها و فناوری های نوینی که ممکن است برای سالمندان ایمن تر و مؤثرتر باشند.
· اولویت دادن به ارتقای کیفیت: حمایت از برنامه هایی که مراقبت دیابت و فشار خون را در کلینیک ها و خانه های سالمندان بهبود می بخشند.
· استفاده از داده ها برای هدف گیری خطرات: بهره گیری از پرونده های سلامت و داده های بیمه برای شناسایی و رفع علل هیپوگلایسمی و هیپوتانسیون.
· ثبت برنامه های مراقبت فردی: ثبت واضح تصمیم گیری های مشترک متناسب با سلامت، ترجیحات و امید به زندگی بیمار.
· تقویت همکاری میان رشته ای: مشارکت پژوهشگران، سیاست گذاران و پزشکان برای توسعه راهکارهای ایمن، عملی و مقرون به صرفه.
· توسعه معیارهای کیفی جدید: پایش مصرف بیش از حد دارو و رویدادهای ناخواسته، و به اشتراک گذاری داده ها برای تشویق مراقبت ایمن تر.
· انجام پژوهش های بیشتر: اولویت دادن به آزمایش های بالینی و مطالعات واقعی برای یافتن بهترین راهکارها برای سالمندان آسیب پذیر.
دکتر اوس‌لندر گفت: «برای محافظت واقعی از سالمندان آسیب پذیر در برابر آسیب های قابل پیشگیری، باید در نحوه مدیریت بیماری های مزمن مانند دیابت و فشار خون بازنگری کنیم. این یعنی عبور از اهداف یکسان برای همه، و حرکت به سوی برنامه های درمانی مبتنی بر شواهد و شخصی سازی شده که با تصمیم گیری مشترک شکل گرفته اند، توسط فناوری مناسب پشتیبانی می شوند و با سیاست هایی حمایت می شوند که ایمنی بیمار را بر اهداف سخت گیرانه ترجیح می دهند».
او در پایان تأکید کرد: «این فقط یک چالش بالینی نیست- بلکه یک وظیفه اخلاقی است که نیازمند همکاری برای توسعه مراقبتی هوشمندانه تر، ایمن تر و انسان محورتر است؛ مراقبتی که بستری شدن را کاهش دهد، نتایج را بهبود بخشد و کرامت کسانی را که بیشترین خطر را دارند، حفظ کند».
منبع:
https://medicalxpress.com/news/2025-08-rethink-diabetes-hypertension-frail-older.html